In die arms van ‘n rolbos
deur die wind verwaai,
rondomtalie ek leegkop voort
teen die spoed van witlig na nêrens
Leegkop, willoos rondomtalie
soos die swaaie by die sirkus,
jaag ek deur die lewe
In die arms van ‘n rolbos
Takke breek en spat
soos ek die vlaktes jaag.
En my stukke dekkend die stofveld,
word deur die wind verwaai.
Geen beheer, geen einde...
Net ‘n dolle jaag na more...
Sonder rigting. sonder kompas
rondomtalie ek leegkop voort.
Oor bosse en deur grensdraad
huppel en bons ek prettig.
Onbevange snel ek aan
teen die spoed van witlig na nêrens
Ja, teen die spoed van witlig na nêrens
rondomtalie ek leegkop voort
deur die wind verwaai
in die arms van ‘n rolbos
Naas ©
